به نام او

يا ساقي کوثر

 به نام او
اول سلام  
اينجا آسمان رنگ ديگر است.آبي؟ قرمز؟سبز؟يا به رنگ يکدلي و يک رنگي؟    آسمان دل تو چه رنگي است؟
.من گمان ميکردم دوستي همچون سروي سرسبز,چهار فصلش همه آراستگي است.
من چه مي دانستم سبزه مي پژمرد از بي آبي      ,   سبزه يخ ميزند از سردي دي
من چه مي دانستم دل هر کس دل نيست, قلبها صيقلي از آهن و سنگ,قلبها بي خبر از عاطفه اند
 سخن از مهر من و جور تو نيست                                  سخن از متلاشي شدن دوستي است
بياييم دوباره مثل قديم
دوستي هامان سبز آسمانمان آبي,دردهامان کمرنگ.مهرهامان پرنگ,عشق را زنده کنيم
رمضان را بهانه ميکنيم ,تا سراغي از لاله هاي پرپر بگيريم,و براي پيوند دلهايمان بنويسيم .خاطرات تورا,تا بگويم به يادتان هستيم,
شايد کبوتر نامه رسان صدايمان را به گوششوم برسونه
هر پنج شنبه....,اگه نتونستي بري پيشش همينجا به ياد يارت به يادش باش 
منتظرتون هستيما يادت نره باتوام هستما   کارتو راحت کردم بفرست اينجا :(خاطرات کوثر)khatereyek0sar@yahoo.com
 

در پناه ايزد                                          

                                            يا سا قي کوثر

بازگشتي …
همون زمونهاي جنگ بود که مي خواست اعزام بشه …
مادرش هي مي گفت : کي بر مي گردي ؟
يه نگاهي کرد و گفت : انشا الله عروسي دختر عمو بر مي گردم .
اون موقع دختر عموش حدودا 8 ساله بود …
اينو گفت و رفت و شهيد شد و جسدش بر نگشت .
مفقود الاثر يکسال ، دو سال ، تا هشت سال که گفتند جسدش پيدا شده …
يک مشت استخوان آوردند تحويل مادرش دادند .
مادر نشست کنار اين بدن . حالا امشب چه شبي !!!
شب عروسي دختر عموش . عروسي به هم خورد ووو دختر عموش تو دلش گفت حالا يه مشت استخوان چه وقت آمدنش بود …
شب تو خواب  يه کابوس ديد ، افتاده بود توي يه منجلابي هر چي ميخواست داد بزنه صداش در نمي اومد و بيشتر فرو مي رفت . دلش شکست…
… خدايا يعني هيچ کس نيست به داد من برسه ؟  من نمي خواهم بميرم  .
دست غيبي بيرون اومد و اونو بيرون کشيد و يه گوشه اي نشست ، گفت : خدايا اين دست چه بود ، از کجا اومد ؟
صداي غريبي گفت : دختر عمو اين دست همون يه مشت استخواني بود ،که ديشب اومد …

عشق يعني استخوان و يک پلاک
عشق يعني سينه هاي چاک چاک