به قول او :
به نام او
گاهي وقتها که دلم از غصه و غم لبريز ميشه و کوله بار مشکلات و سختي ها روي دوشم سنگيني ميکنه،گاهي وقتها که که از روز و روزمرگي خسته مي شم و تحمل خودم رو ندارم ياد حرف هاي يکي از دوستام مي افتم که ميگه:
(( در زندگي سعي کن اگه مي توني مثل نِي باشي ،يعني دلت رو از هر نوع بدي ، تهمت و دروغ خالي کن. نِي چون درونش خاليه ، خوش مي دمد و صداش هم مي تونه انسان رو شاد کنه و هم غمگين
يا اگه نمي توني ، مثل کباب باش چرا که کباب آتيش داغ رو تحمل مي کنه ولي جز و ويز نمي کنه ....وقتي باسه انسان هم سختي پيش مياد نبايد داد و فرياد کنه،بلکه بايد خويتندار باشه....
اگه نتونستي مثل نِي و کباب باشي سعي کن مثل ديگ در بسته باشي
ديگ چون درش بسته است زود مي پزه. انسان هم اگر مي خواهد زود به پختگي و کمال برسه بايد در بسته و خاموش باشه و هر حرفي رو هر جايي نزنه.))....
حالا بينم تو چي؟؟؟؟؟ نِي؟؟؟کباب؟؟؟يا ديگ؟؟؟؟؟
به قول کوثر:
يا ساقي کوثر
