به نام الله پاسدار خون شهيدان

بازم مثل هر شب کسلم ،غصه نشسته رو دلم ، ميگن بازم شهيد مياد ... يه عالمه خيلي زياد ، دسته گُلاي بي زبون  ، گُم شده هاي بي نشون ، يه ريزه خاکسترشون ، دوحلقه انگشترشون ، يه تيکه استخون سرد ، يه شاخه گُل ، يه بال و پر ، يه دکمه پيرهنشون ، يه ذره خاک تنشون ، تابوت هاي يه اندازه ، تو هر کدوم يه سربازه،ابري که بر تن ميزنه..باروني که شيون ميزنه،تابوتا خيس ميشن ،دسته گلا خراب ميشن،ميپيچه تو شهر و داهات،عطر سلام و صلوات
آي مادراي مهربون،بچه هاتون...بچه هاتون،دسته گُلايي که دادين،به کربلا فرستادين،حالا با تابوت اومدن..با گُل و باروت اومدن،سر ندارن  ،پا ندارن،تاب تماشا ندارن . مادرا از خدا ميخوان با گريه و دعا ميخوان....تابوتاشونو باز کنن..بچه هاشونو ناز کنن...
هر کجا اسپند و دود..تا کور بشه چشم حسود....
اما بوي عجيب مياد..
.بو کني بوي سيب مياد..ميگن کسي که پا بشه  ،  زائر کربلا بشه...،  سر به بيابون بزاره...،تو عاشقي جون بزاره...اونجا که آفتاب ميشينه..باغ گُل سيب ميبينه...

يا علي