اي زنده ي شهيد صدايم را ميشنوي؟؟؟

كوثر1،كوثر2و... — Thu, 07 Aug 2008 07:11:00 GMT

بسم الله پاسدار حرمت خون شهيدان

.......
داشتم توي خيابون توي اين گرماي طاقت فرسا راه ميرفتم ...شدت تشنگي داشت از پا درم مياوورد....هميشه دوست داشتم تشنگيمو با آب يه مسجد سيراب کنم....ميدونستم همين نزديکيا مسجدي بود..هموني که يادمه مامانم ميگفت داييم قديم قديم هيمشه ميرفته اونجا چيزي که هميشه باسم تعجب داشت اين همه راه؟
.....
صداي آرامشي که توي حياط مسجد ها پيچيده خستگي رو از تن آدم در مياره....اولين بار بود ميرفتم اونجا...توي اون حياط هيچ کس نبود.....حياطي که دور تا دورش رو با عکس شهيدان پر کرده بود..همينجور که مشغول آب خوردن بودم يه عکس نگاهمو دزديد.....
واي خداي من چقدر آشناست
منو ياد يه نقاشي سياه قلمم انداخت..آره اين هموني بود که به بدبختي دزديدمو ازش طراحي کردم...
..........
زيرش نوشته بود شهيد..........
دوباره خوندم شهيد..............
همونجوري که دستم روي شير آب بود احساس کردم کسي با يه پتک کوبيد تو سرم.....زمزمه ميکردم شهيد..................شهيد.......................
اشکي بود که مثل دونه هاي مرواريد از روي گونه هام جاري ميشد....صدام داشت کم کم بالا ميگرفت
شهيد........
شهيد........
آقايي با التهاب سوزناکي اومد کنارم گفت دخترم اتفاقي افتاده؟؟
خط نگاهمو دنبال کرد.....وقتي نگاهش به عکس افتاد ........خيسي چشمانم در مقابل چشمان او احساس عطش مکيرد....و انگار ابر بهاري در چشمان او متولد شده بود
انگار يکي دل پر پرشو گشوده بود............شروع کرد
چه جووني بود چه رفيقي بود...از معرفت کم نميزاشت.....تو تمام رزمايش ها تو تمام عملياتا يار و هم دم فرمانده بود....بعد از ماه ها مفقودالاثر بودن ديگه خبري ازش نيومد........
ديگه خبري ازش نيومد.........
ديگه خبري ازش نيومد.........
انگار ديگه اونجا نبودم انگار .................انگار سنگيني تمام آسمونا رو شونم بود......رومو برگردوندم با لبخندي اشکامو مهمون کردم .....صداي اون آقا که با نگراني صدام ميکرد مثل غرش موج دريا تو گوشم ميپيچيد........
دخترم..حالتون خوبه؟؟؟
دخترم ميشنويد........
شما ايشون رو ميشناختيد....
شما کي هستيد.....
دخترم................دخترم وايسيد
وايسيد.......
وايسيد.......
...........
چگونه ميتونستم برگردمو بگم...تو چشاي ضلال اون آقا ضل بزنم بگم.......
بگم .......
                           يوسف گم گشته باز آيد به کنعان غم مخور
چه جوري بگم يوسفي که خيلي وقته برگشته و الان اسير همين آسفالت هاي گريخته ي دنيامون شده اسمش توي مسجد به نام شهيد پاي کوبي ميکنه؟
                             شهدا زنده اند.....
                                             زنده هاي شهيد چي؟؟؟؟

پ ن : ...

يا علي

تولد عزيز ترينهام

كوثر1،كوثر2و... — Mon, 21 Jul 2008 10:09:00 GMT

بسم الله
سلام
پيش پيش نوشت .... : خداجونم خيلي باحالي خيلي خيلي دمت گرم...تمام 362 روز سال رو برات سجده ميکمم که بازم گذاشتي اين سال مهمون خونت باشم.... واي معرکه بود ..نماز و عهد تو محراب ..دعا و نيايش و قرآن و ستايش ...التماس دعا هايي که بهمون ميگفتند و ما تو کفش ميمونديم...دوستاي خوبمون که کنارمون بودن به خصوص همون وبلاگيا...خواب و خنده ها ..غذا هاي خوشمزه به خصوص پيتزا ي آخري...( آخ آخ خراب کردم)

پيش پيش نوشت ... : اينم جواب همون دوستي که خودش رو به نام يک دوست معرفي کرد:
بسم الله
سلام
خوب هستين..ببخشيد خواستم عمومي کنم جواب بدم گفتم شايد ناراحت شين...خواهرم و يا ...آقاي محترم ( دوست ندارم کسي رو برادر خطاب کنم يعني متنفرم) واقعا خدارو شکر ميکنيم که بلاخره کسي پيدا شد که بياد وقت بزاره و اينگونه باسمون نظر بزاره...خيلي خوشحالم ...ان شاالله که هميشه سالم باشيد ..هميشه خنده رو لباتون باشه ( ببينيد چقدر انتقاد خوبه( و اما در مورد متن هامون ..راستشو بخواين خودمونم فهميديم که ديگه داريم به جاده خاکي کشيده ميشيم.البته اين پست قبلي چيزي جز يه بازي نبود ...و قول ميديم بعد از همين پست ديگه بشيم همون دوتا دختر آروم...ديگه چرت و پرت نيمنويسيم..ولي خوشحال ميشيم که خودتون باسمون معرفي کنيم ...منتظرتون ميمانيم....التماس دعا داغون..در پناه خود خدا..يا علي

پ ي ش پ ي ش ن و ش ت .... : اگه دوست دارين ذوق مرگ بشين برين انجا
<** يه تولد در گوشي...**>
در اين روز کوثرمون يک ساله ميشه..نميدونم دراين سال چي کشيد به اين محيط عادت کرد از زندگيش راضي هست يا نه..ولي .ولي ...واقعا دوسش داريم...

کوثر کوچکمون تولد مبارک

واما....
دختر دايي عزيزم تا حالا فهميده بودي تولد کوثرمون با تولد ت تويه روز بوده؟؟؟
عزيزم تولد مبارک

امروز قشنگ ترين روز عمرته مگه نه؟
امروز قشنگ ترين ثانيه هاي عمرته
امروز قشنگ ترين دقايق عمرته

و امروز....

اميدوارم تمام لحضه هاي عمرت سرشار از شادي عشق محبت باشه
و اميدوارم تو تمام مراحل زندگيت دستت رو از تو مشت خدا رها نکني و آرامشي جز آيه هاي کتاب آسمانيش تسکين دهنده ي قلبت نباشه....
و در زير سايه ي خانواده ي گلت جشن صد سالگيت رو بت تبريك بگيم...

و منم فراموش نكني....(من ميدونم تو منو يادت ميره ..ميدونم)
و ذكر يا علي رو هيچ وقت فراموش نكني....

اينم ماييما دورت جمع شديم..
اون شلوارنارنجيه: بارونه
اون سبزه: مينا
و منم كه خودت ديدي

اينم كيكت..خودم درستش كردم
...........

اينم باسه بارون جونم

بسم الله
وقتي به دنيا آمدي ، مادر و پدرت لبخند زدند..وقتي به حرف آمدي ..باز هم لبخند زدند
وقتي سالها پشت سر هم گذشت و هر سال برايت تولد تولد خواندند و از اينکه يادشان بوده

، خنديدي و مرز لبخند پدر و مادرت را شکافتي
آري هر لبخندي جوابي دارد و خنده جواب لبخند است..که يک دنيا مي ارزه
دخي...جون تولدت مبارک
به قول داداشم......جون تبلدت مبالک

اينم بايه مينا جونم

بسم الله

از ديشب تا حالا يه كاغذو گرفتم دستمو و هي خط ميزنم و دوباره مينويسم و همه جا دنبالم ميگردونم كه اگه چيزي به فكرم رسيد اضافه كنم.قبلنا ورد پيشنويسم بود ولي الان توي اين برقي همون قلم و كاغذ قبلي به دردم ميخوره!اصلا چي دارم ميگم!همه اينا يه پيش مقدمه بود براي اين كه بگم تولد اين خانم كوچولوي بزرگتر از خودم برام خيلي مهمه!نميدونم چيجوري بگم.با دختر داييش قرار گذاشته بوديم برا تولدش بتركونيم!دلمون ميخواست يجوري باشه كه هم خودش و هم بقيه ذوق كنند!اما همه چيز هميشه اونجوري كه آدم ميخواد خوب از آب در نمياد!همه چيز اونقد جالب كه آدم دوست داره نميشه!ولي يه چيز كوچولو هم ميتونه چيزاي بزرگ رو نشون بده!مثل حرفاي كوچولوي ما كه به اون بزرگي دوست داشتنمونو نشون ميده و من مطمئنم كه اون خودش ذوق مارو از توي نوشته هامون ميفهمه!به هر حال فقط ميتونم بگم:
عزيييييييييييييييزم!تولدت مبارك!

ببخشيد خيلي لوس شد...
باسم خيلي دعا كن خيلي

در پناه خود خدا

يا علي

اينم از موج سواريه ما ؛؛؛

كوثر1،كوثر2و... — Sun, 13 Jul 2008 18:27:00 GMT

بسم الله ...

كوثر 1 : ( كوثر2 مي نويسد ):
يه دخي عمه !كه توي مواقعي كه يه خواسته ي خيلي مهم دارم ازش بهش مي گم دخي عمه ... جون ( قابل توجه كه توي اين ... اسمش قرار ميگيره )!!!
عشقه اينه كه اونقدر تند بحرفه كه هيشكي نفهمه (هر چند خودشم نميفهمه )!
روابط اجتماعي شم فقط در حد يه ميس 1 ثانيه ايه !! نه ولي خدايي روابط اجتماعي ش اون بالا بالا هاس!! خوفه !
يه تفاهمي هم كه داريم اينه كه هر 2مون نظر كرده ايم (ببخشيد : دماغامون .... ) ديگه ديگه !!!
ولي خدايي گله ! عالي !ماه !ناز !(نه بابا هنوز بحث سر همون دماغمه ):دي !!!
الان دارم به اين فكر ميكنم كه من حتما دخي عمه ... جون و يه جايي بعد اين پست ميبينم !!پس ديگه بايد يه چي بگيم كه خدا رو با دخي عمه خوش بياد :
واي يادم نبود الان ور دل من نشسته !!!«« have»» بلديد كه چه جوري بخونيد ؟ كوثر 1 هم ميگه ««چي ميگي »»
ولي خدايي خيلي باهاش رديفم !دوسش دارم !بابا جون چرا منو وادار ميكنين حقيقتو بريزم رو دايره :بابا ما دخي دايي ، دخي عمه ايم ديگه !
ولي ! يه نكته : دختر عمه ، با من آينده اش تامين نميشه !دي !!!
حالا دفترچه حسابو ،مامان و بابا رو ميگي يه چيزي اما ديگه اون يكي دسته من نيست !!
يه چي ديگه هم اين كه من ركوردم توي بيدارموندن همون يه شب بوده ها !
بقيه ي شبا رو اين دخي عمه ي گله ما ميحرفه من ميگم : هوم !هان ! آره ..................... در ادامه خروپف ف ف ف ف ............ بسه ، بابا صبح شد ديگه !
ولي اگه اينا رو نگم بالش ميخورم !چي كار كنم !صبحم كه در مورد مسائل شب مي پرسه : من بد بخت هيچي يادم نمي ياد ، راهي ندارم جز پيچوندن !!!
همين ديگه !!!!

كوثر2 : (كوثر 1 مي نويسد ):
يه دخي دايي فوق العاده..نميدونم ازش چي بگم...ولي اگه در روز چهل و پنج دقيقه باش نحرفم باطري گوشيم اونروز خالي نميشه...هرچند در زمان امتحانات دوبرابر شده و اگه برق بره زمان سه برابر شده..از ركوردهامون 24 ساعت بيداري و 48 ساعت بي غذايي كشيدنه ..فكر نكنيد گشنمون بودا..نه نه...نه....بابا نه.....حس غذا نبود البته از هيجان...همه از دستش عاصيند...بقيه اشم روم نميشه بگم..كلمو ميكنه..داداشش هم بيشتر از خودش به اين سر ما خسارت وارد ميكنه...عاشق قيمه است ... ( داداشش نه ها..خودش )البته با روغن فراوون كه كه بريزه رو لباسش و يكي بياد باسش پاك كنه.البته اين نكته داشتا... تيكه خندس ..دست چارلي چاپينو از پشت بسته..استاد تو پيچوندن...تازگي ها هم خيلي به برق و استفاده از كليد برق دست شويي گير ميده..بايد تو تاريكي رفت . بسته بابا ..باسه ما دردسر ميشه !!!

خط بارون :

يه دختر واقعا استثنايي ....واقعا دوسش دارم ..خيلي دلم باسش تنگ شده ..آخه خيلي وقته نديدمش..هرچند كه كوثر 2 خيلي ميبيندش...اي كاش جاي دخي داييم بودم كه اونم دخي داييم بود...بيش از اندازه دوسش دارم ..خيلي وبشو دوس دارم ..و هم چنين نظراشو...بارون جونم دلم تنگت است....
آره ديگه اين دخي عمه تمام زندگي ما رو ريخت رو دايره ، مربع ، متوازي الاضلاع ( اگه دوست داريد ذوذنقه) !!
اصلا مهم نيست مهم اينه که اين بارون جون دخي دايي ماست ! ديگه ديگه !
يه دخي دايي معرکه با دو تا داداش کوچولوي نانازي !!!
قابل توجه کوثر 1 کلا هر چي دخي دايي تو اين دنيا هستا معرکه است !! دي !
بارون تمام نوشته هاشو با تمام احساسش مي نويسه !
برا همينم من نوشته هاشو در عين سادگي دوست دارم !! همين ....

کوچولو و دلنوشته هاش :
پنجره ي قبليشم عالي بود !
اما شايد خواسته از يه پنجره ديگه با يه ديده ديگه نگاه کنه !!
يه دوست خوب !نوشته هاش جالبه ! از سبک نوشتنش خوشمون مي ياد . ولي در کل باهاش حال مي کنيم !!! ولي خدايي يه وقتايي فکر ميکنم فال گيره :دي !! آخه ميدونيد بد جوري ذهن آدمو مي خونه !باور کنيد از پشت همين مانيتور !!
واي اگه ما رو از نزديک ببينه دوباره همون قضيه اي که حقيقت زندگي آدم مي افته روي اشکال هندسي پيش مي آيد !!
اگه هم قرار بود زماني (بگو دور از جون ) ديوونه بشيد ،مي تونيد بهش مراجعه کنيد !! روانشناسن ، نه يعني مي خواد روانشناس بشه ، نه اگه توي يه مدرسه اي قبول بشه مي خواد روانشناس بشه ، نه اصلا ما چميدونيم يه کاري کنيد که ديوونه نشيد که نيازي هم به روانشناس نداشته باشيد !خوبه ؟
ولي خيلي قلم خوبي داري مينا جون !!

همه چيز (بهش مي گم فاطمه جون ) :
يه دوست گل گلي ! دوستش دارم !!دلم واسش تنگيده !
نوشته هايي هم كه خودش مي نويسه عاليه !!
با اين سيستم پارسيب لاگ هم پدر كشتگي داره !سر اين قضيه يه بلايي سرش نياد خيليه !!
از همين جا بهش ميگم : سلام !!!

منطقه ممنوعه ، خط شكن ، پوتين بسيجي :
با نوشته هاش حال ميكنيم ! البته فقط نوشته هايي كه 4تا لغت و كنار هم ميذاره و آخرشم مي مونه كه نقطه (.) آخر جمله رو كجا بذاره .
درگوشي (تازه قالبشم همون استشهاديه خودمونه هر چند كه هنوز خودشم نفهميده ؛ تازه سر درشم 40تيكه است ، وصله پينه ايه !)

نواشم دوست ميداريم !معركه ! «« تا شمع ولايت هست ماييم چو پروانه .... عهد وفا بستيم با رهبر فرزانه »»

خودنوشت :

شايد مي شه گفت اولين نفري كه توي وب خيلي كمكمون كرد! يه چند وقتيه كم پيدا شده ،دلمونم واسه هديه هاش تنگ شده !نوشته هاشم تكه ، نقاشيهاشم قشنگه !خيلي دوست داريم 2باره برگرده .

كوثر 110 :
دوسش مي داريم ! هر چند 1 باك ونيم از هم دوريم (كيه كه كارت سوختشو فداي دوستيه ما كنه ؟!)

جاكفشي :
خيلي وقته كفشامونو تو جا كفشيش گذاشتيم . اما كفشداري اين دور و بر نديديم !
ما هي كامنت ميذاريم ،سر ميزنيم ،انگار نه انگار ! باشه ديگه باشه !!
سر درشم يه جورايي ميدون ونكه !(بدك نيست) :دي!!

رند :
ما نفهميديم تعداد بازديداشو نگاه كنيم يا تعداد نظراشو !
ما رو هي با لينك بالاترينش وادار به خودكشي مي كنه .بعد ما مي گفتيم اي بابا اين باز نمي شه (ما رو تا مرز خودكشي مي بره ) بعدش مي گه بيخيال !! ولي جا داره در اين قسمت از پست به خاطر اهدا قفل شكن يه لينك پايين ترين بلورين به همراه يه نسخه قالب طراحي شده توسط رند به اين همميهن با ذوق و شوق اهدا نماييم !!

بوي خدا (همون پري براي پريدن خودمون ) :
شعراش واقعا قشنگه !! البته به دليل هم نامي با دختر كوچولوش ارادت خاصي بهشون داريم .

آغاز راه :
اولاي راه همراه هم بوديم ! نمي دونم پاي كودوممون لغزيد ،كه الان فرشته اي كنارمون نميبينيم .

دم مسيحايي :
از طريقش با 4قد آشنا شديم ! نشريه ي پر محتواييه ! اگه نديديد حنما ببينيد.

صميمانه :
مثه يه خواهر دوسش داشتيم ! ولي تازه فهميديم چون نمي شناختيمش ...

... (3نقطه)(سه نقطه )(3.) :
فقط مي تونم بگم ... (3نقطه)(سه نقطه )(3.)
يه توصيه اين پايين داريم : كه اول آدما رو بشناسيد !! و بعد ...

من و او = من + او =ما (دوم شخص جمع ) ياسي جونم :
به قول پوتين بسيجي يه نويسنده ي كاملا حرفه اي !
تو وب گرديهامون اسمشو زياد ديديم ... هماهنگه

خانه آرزو :
قالب وبلاگش قشنگه ! عكساي هفته شم تكه !
از راهکار هاي کار با کامپيوترشم زياد استفاده ميکنيم !! به کار مياد !

كوچه ام مهتابي است :
كوچه اش مهتابي كه نيست ،هيچ ، آفتابي نيز نيست و شايد ديگر براي او كوچه اي نيست !
شعراش واقعا معركه است !
خوشحال ميشيم كوچه اش دوباره مهتابي شود .

سيمرغ :
اولا سلام به جمعي از شاگردان سيمرغ
دوما به خود سيمرغ
حال شما ؟ بهتريد الحمد الله ؟ شرمنده تا حالا فرصت نشده بود بگيم !اما متاسفانه طرفاي دانشگامون تصادف كردين (شطرنجي كنيد)
امديواريم مشكلي كه واسشون پيش اومده حل بشه !
در پناه خود خدا

اينم فرهنگ سازي !!!

كوثر1،كوثر2و... — Mon, 30 Jun 2008 13:14:00 GMT

ياهو ؛؛

اصل قضيه اين بود که ما اومديم گفتيم بيايم در مورد جنگ چند تا خاطره بپرسيم !
هيچي ديگه سر ظهر بود و ما هم زده بود به سرمون ؛؛
چاره اي نبود جز اين که به يکي گير بديم و ديگه دين خودمون رو يه جوري به اين جنگ ادا کنيم !
از قضا اون يه نفر کسي نبود جز دايي گلم !! کچلش کردم اون روز (البته قابل توجه خوانندگان محترم دايي جون ما کچل بود اما ديگه کچل که نه بدبخت همون 4 تا مويي هم که داشت فداي 8 سال دفاع مقدس و جاانداختن فرهنگ جنگ براي خواهر زاده ي گلش کرد)
داشتيم ميگفتيم !!!
گفتيم دايي جنگ چه جوري بود ؟
چه خبر بود ؟
چي کارا ميکردين ؟

و از اين سوالا که توي اين20:30 وقتي خبرنگارا مي پرسن طرف مقابل ميخواد با يه پتک بزنه تو سر خبرنگاره پرسيديم !اما دايي بيچاره ما فقط يه چند تايي قاشق - چنگال به سمت ما پرتاب کرد!
(اونم واسه اين بود که ما يه ساعت پيشش ناهار خورده بوديم اما هنوز قسمت نشده بود که سفره رو جمع کنيم )
ولي خدايي همون قاشق ،چنگال ا رو چقدر قشنگ پرتاب ميکرد !
به مامان بزرگ ام گفتم چرا اين بچه تو کلاس پرتاب نيزه نذاشتي !موفق مي شدا !
بگذريم ؛
ديگه دايي مون چاره اي نداشت جز اين که شروع کنه به سخنراني!
گفت : من که از اين چيزا مي ترسيدم !

اين هم چون ديگه سرباز بودم زورکي منو فرستادن !
ميگفت من که دنبال کارهاي غير رزمي و ته ته هاي جنگ بودم !

ما رو بردن وگفتن انتخاب کنيد مي خواهيد کدوم قسمت ها شروع به کار کنيد ؛؛
منم ديدم يه جا نوشته قسمت تعاون! منم فکر کردم همون شرکت تعاوني خودمونه !گفتم اين خوبه نه رزمي يه نه لب خط !
ميگفت ما رو با ماشين بردن لب خط !برگشتم به يکي گفتم مگه اين تعاونيه اين جاس ؟
ديدم طرف يه جوري شد اما بازم نفهميدم !
واي ! داييم ميگفت اين تعاون کاري بوده که کسايي که شهيد ميشدن رو توي خط شناسايي ميکردن و پلاک اينا رو ميووردن !يا خود شهيد ها رو برميگردوندن عقب!

دايي منم حساس ؛ خودش ميگفت اينو پيچوندم و برگشتم عقب !
ميگفت : روز بد نبيني ما برگشتيمو گير باباي تو افتاديم (البته اون موقع باباي من با داييم هيچ نسبتي نداشته ها ) مگه باباي من چند سالشه !!!
بابام گفته... تواين جا چي کار ميکني ؟ بيا باهم بريم !از اون جايي که باباي منم سرش درد ميکرده واسه شهيد شدن وو ...مي خواسته دايي ما روهم به اين فيض برسونه !

دايي ما هم زرنگ فهميده و به باباي ما گفته فلاني صبر کن من برم چند تا ديگه از رفيقامم بيارم مي يام پيشت !
از اون موقع ديگه دايي پر !
من که اون روز مرده بودم !از خنده ! ديگه الان با زحمت هاي داييم کاملا فرهنگ جنگ واسم جاافتاد؛
يه چيز ديگه : شبش که از بابام پرسيدم بابام گفت : بابا لب خط کجاس ؟ من تو عمرم کارم به اون جاها نکشيده ! اگه با من مي يومد اوضاش بهتر بود !مثله اين که بعد از اون شرکت تعاونيه و باباي من ، بلاهاي زيادي سرش اومده !

پ ن <>       اينو گفتم ! چون من هميشه به فکر فرهنگ سازي ام ! حالافرهنگ جنگ واسه شما جاافتاد؟
پ ن <><>   از من بپرسيد : مي گم آقا جون اين کارا عاقبت آخرت نداره ! نکنيد!
                  هم واسه خودتون هم اون دايي که دلم واسش سوخت !آخه دايي من جنگ چيه كه شرکت تعاوني داشته باشه !

                   گفتم خوبه حالا با فروشگاهاي زنجيره اي اشتباه نکرده ! اين ديگه خيلي بده !
پ ن <><><>    يه جا خوندم : خدايا تا مارا مسلح نکردي ،از ضامن خارج نکن
پ ن <><><><>  و خدايتان سپاس

                                                             در پناه خود خدا

رفتيم و هوايي شديم ؛؛؛

كوثر1،كوثر2و... — Sat, 14 Jun 2008 14:17:00 GMT

يا هو

<><><><>   رفتيم و هوايي شديم ....
                   غروب دوکوهه دلمان را ربود و خاک معطر فکه عقلمان را .....

<><><><> کوله هاي دلبستگي هامان ميان سيم خاردارهاي هويزه جاماند و روحمان راهي معراج شد ...

<><><><> رفتيم و مجنون شديم و آواره ي خاکريز هاي طلاييه ...

<><><><>   نمي دانم سه راهي شهادت بود يا نه ! اما خدا بود و آسمان و نور ...
                     خدا را بر گزيديم و دل کنده شديم ؛

<><><><> رفتيم وهوايي شديم ...
                     برگشتيم با همه سوغاتمان : بي دلي مان !

<><><><> برگشتيم و گرفتار شديم !
                     ناگاه ميان زرق و برق هاي اين شهر گرفتار شديم ؛
                     شايد بي دلي مان بود که به دادمان رسيد ؛ نمي دانم !
                   پرهيز کنيد !! زمانه ! عده اي غفلت کرديم و بيمار شديم !
                   و عده اي مانديم و بي تاب شديم ؛

<><><><> سر هامان رو به آسمان بود ؛
                     وسوسه هاي غرور به ستايشمان نشستند که عطر خاک فکه را از ياد ببريم !
                    و باز هشدار دل بود ؛ به خاک بنگريد ؛

<><><><>   عده اي به خاک نگريستيم و اندکي به خاک !

<><><><> رفتيم و هوايي شديم ... ؛ برگشتيم و دريغا !!
                     دريغا که اندکي هوايي مانديم !
                    و سکوت هم صحبتمان شد و خاک همدممان ؛ اشک محرم رازمان ؛ انتظار مرهم زخم هايمان
                     و بي دلي ، تنها پناهمان !!
                     و اين شد سر آغاز   [[ داستان تنهايي مان ]] !

<><><><>    گفتند : اندک همراهان هوايي !
                       اين جا ماندن را گريزي نيست ؛
                      بگذاريد جسم ها پايبند زمين بمانند ، اما روحتان را قفسي نيست جز چشم هايتان !
                      چشمهايتان را ببنديد تا روح بال گشايد ...

<><><><> دگر بار گفتند: رفقاي هوايي! اين پايان دلتنگي هاست ؛
                      بگذاريد [[ داستان تنهاييتان ]] افسانه آدميان شود !
                     هر چند پايانش را خوش نپندارند !

<><><><> و اگر در جستجوي مقصود عروجي ؛ راه يکي است :
                      چشم هايت را بر زمين ببند ؛
                      تا عازم آسمان شوي !

<><><><> و اي کاش همه اين ها بود و خواب نبود !
                    و هنگامي که من چشمم را برزمين گشودم !
                    از آسمان کناره گرفتم ؛

><><><><       و من در خواب بودم و شايد هوايي شده بودم ...
                      اما الان دو باره گرفتار شدم !!!

><><><><     حرف دلم بود .... همين !
><><><><       و بدانيد : غم نيست اگر به اشک ما طعنه نزنيد ...
><><><><      خاطرات آن مرد آسماني مربوط به زماني است که بر زمين قدم مي زد ؛
                      گر چه خاطراتش چون خودش آسماني بود ، اما زماني از خاطراتش مي گوييم ؛
                        که او در آسمان و ما در زمين ؛؛؛
                      و 31 خرداد نزديک است ؛؛؛ و ما چه کرده ايم !؟
                                                               در پناه خود خدا

يا علي

سلام فرشته ي كوچك زندگيم...

كوثر1،كوثر2و... — Sun, 11 May 2008 10:22:00 GMT

بسم الله
پيش پيش نوشت خوشگل: السلام عليک يا زينب کبري، اي فروغ تابنده کوثر!اي پرستار شهادت!تو بانوي فصاحتي و اعجاز نامت هميشه درس آموز عزت و يادت همواره الهام بخش شرف و مردانگي ..... اين بود اس ام اس آخ ببخشيد پيامک بيسيم چي...

پيش پيش نوشت پورويي:ما خودمونو کشتيمو کلي ملتو علاف خودمون کرديم ...و تازه دوره ي طراحي وبمونم کامل کرديم..ولي جفتمون به اين نتيجه رسيديم که ...تو همه قالب هاي عالم ..به خدا ..استشهادي رو عشقه و جا داره اينجا از رند و حب الحسين الجنتي تشکر بسزايي داشته باشيم و از خداي منان آرزوي رشد دوباره موهايشان را داشته باشيم..به خدا کار ديگه اي از دستمون بر نمياد

پيش پيش نوشت غمگين : ديروز بم خبر دادن که دختر يکي از دوستان داييم به رحمت ايزدي پيوسته..تازشم ميگن دور از جون ما هم سنمون بوده..نميدونم..ولي وقتي شنيدم بغضم گرفت ..ولي نميدونم چرا اونقدرا که تا يه اعلاميه ميديدم اشک تموم اين صورتمو ميگرفت ..احساساتي نشدم ..آخه ميدوني يکي بم ميگفت .وقتي تو خيابون راه ميري و اين حجله ها و اعلاميه هارو ميبيني ..بدون خدا داره بت ميگه ..فردا نوبت توه..نميدونم اين فردا کي ميرسه که ما از دست تموم اين زميني هاي آسفالت نشين راحت شيم

پيش پيش نوشت تکراري: اون قضيه کامنت که گفته بوديم .اينجا هم صدق ميکنه

پيش پيش نوشت اعصباني: چند وقت پيش آدرس اين دالانمونو داديم به يکي که به ظاهر اهل حال بود و اين حرف ها ..گفتيم حالا ديدي ..نظرت دربارش چيه ..نه گذاشت نه برداشت ..دقيقا گفت..واي چقدر غم انگيزه ..آدم دبرس ميشه..يکمي توش تنوع داشته باشين..طنزي چيزي..حالا ما هم چون انتقاد پذير ..قراره از اين به بعد کلي تنوع بديم ..آموزش آشپزي و آموزش مليله دوزي و..و از علاقه مندان دعوت به عمل مي آيد براي اطلاعات بيشتر به برنامه به خانه برمي گرديم مراجعه کنند...آخه بشر...يه نگاه به نوشته ،بنر قالب و..چه ميدونم بنداز..اسمش استشهاديه ..نه...

پيش پيش نوشت آخر : اين نوشته اي که ميبينيد ..درسته قبلا گزاشته بوديم..وليکن..باسه اختتاميه کارمون مناسب ترين بود..آره درست خوندي ...اختتاميه

بسم الله پاسدار خون شهيدان
شلمچه (نوروز شکوفايي و نوآوري)

چفيه ات کو؟؟؟ ...............سايلنت
ميگم چفيه ات کو؟............نجف
مگه با تو نيستم؟.........بابا نجف ..ولم کن ديگه ... نجف
نجف؟؟؟؟
چفيه اش نجف بود....چفيه اي که با هم گرفته بوديم..هديه ي اعتکاف...ميلاد مولامون علي...شبيه هم بود ولي بازم سرش دعوا داشتيم...باسه من خوشگل تره....نه باسه من خط هاش قشنگ تره....واي خدا باسه اون نجف بودو و باسه من گوشه ي اتاقم که بعضي وقت ها...نگاهي بش مينداختم...اشکامو باش پاک ميکردم...درد و دلامو بش ميگفتم....
داده بود به دوستش باسه تبرک ...ولي انگار امانت بود ....از مولامون گرفته بود...به خودشم پس داده بود

چفيه مشکيمو در اووردم...فرشته كوچولو رو صدا کردم...با يه هيجاني اومد سمتم......چفيه ي سردمو روي شونه ي گرمش انداختم....نگاه گرمش با نگاه سردم دوخته شده بود...دستاي سردم هنوز روي شونه ي گرمش بود....ذوقي توي اون چشاش حلقه زده بود که .... واي نميتونستم نگاهمو از اون صورت مظلومش بردارم...هيجاني داشت انگار که ميخواست پر بکشه....

شهادت اي شهادت ناز شصتت پرستو کن مرا قربان دستت

....ياد تابلوي همون ابتداي شلمچه افتادم......نوشته بود
(چفيه ... نشانه ي شهادت)

سنگيني بغضم جلو نفسامو گرفته بود ديگه نميتونستم دووم بيارم....اون برادر من نبود...از گوشت و خون من نبود ..ولي دلم نمي اومد دستمو از شونه هاي گرمش بردارم... يه نگراني.... شده بود منگنه ي شونه ي اونو دستاي من ... يعني اون خواهرا ..اون مادرا چه جوري دووم اووردن....چه جوري اون سنگيني نگاهارو تحمل کردن...خيلي از همين نگاها هم چال شدن ..و جاشونو به سبکي اين زندگي آسفالتي دادن...

يه دفعه گفت:
بچه بسيجي هارو ديدي .........................ميگن يا علي
يه نگاهي بش کردمو گفتم .....................گفتم......يا علي
دوويد و رفت ....برگشت دستشو اوورد بالا وگفت ....يا علي
ياد زمزمه ي هميشگيم افتادم
يا مولا ميشه به دل مرده ي ماهم نگاه کني..اين دلمونو زنده کني..فرشته ها بگن ايشاالله......
حالا همين فرشته ي کوچولو با ذکر يا عليش دل مرده ي منو زنده کرد.....

همين چفيه ي گرم شده همدم هميشگيم....اين چفيه و اون عطر يادگاريو هديه ي سر سجده تو حسينه ي حاج همتو...وامتداد همراه......

پ ن : دلم ميخواد اون نگاهارو زنده کنم....(برگشت شود به چند خط بالا تر)اينقدر اين زمين سنگي رو بکنم ..تا بکشمش بيرون

پ ن : روي آيينه اتاقم نوشتم.....(خواهرم حجاب تو کوبنده تر از سرخي خون من است) دوست داشتي تو هم بنويس

در پناه خود خدا
التماس دعا از نوع داغونش

يا علي